Category Archives: პოეზია

შოთა ნიშნიანიძე – „ზოგს დიდოსტატის მკლავი უკურთხეს”

ზოგს დიდოსტატის მკლავი უკურთხეს…

(როგორ არ არის გასაოცარი)

მურმან ლებანიძე – „ცხარობო, მითხრეს, ცხარობო, მკადრეს…”

ცხარობო, მითხრეს, ცხარობო, მკადრეს,

სული წინ გისწრებს, ბერდები, წახდი;

შოთა ნიშნიანიძე – „სიმართლე”

სიმართლე ვისთვის მახვილია,

ვისთვის ფარია.

შოთა ნიშნიანიძე – „ვინ თქვა ჩვენზე”

ვინ თქვა ჩვენზე, ვიწროდ არიან,

ერთი ოთახის ამარა დავრჩით.

შოთა ნიშნიანიძე – „ოქრო”

ოქროს მალავდნენ მთელი ცხოვრება,

ზოგი ვინ იცის სად არ მალავდა:

გიორგი ლეონიძე – „მე მიყვარს”

მე მიყვარს მომსკდარ კვირტის სიმღერა

და არა ტაში ფოთოლცვენისა;

მურმან ლებანიძე – „ვერაფერი გამიგია, ცხოვრებაში რა ხდება”

ვერაფერი გამიგია,

ცხოვრებაში რა ხდება:

შოთა ნიშნიანიძე – „არა მინდა რა”

არა მინდა რა, მილხინს თუ მიჭირს,

არაფერს არ ვთხოვ ბედს ჩაციებით,

მურმან ლებანიძე – „შენ – სქართველო ხარ!”

იცოცხლე, მე ვიღორძინო, იცოცხლე, ვიქცე ბალღად,

იცოცხლე, მე მოგილხინო, თუ შენ მეყოლე კარგად!

შოთა ნიშნიანიძე – „წიგნებს, რომლებსაც ვერ წავიკითხავ”

წიგნებს, რომლებსაც ვერ წავიკითხავ,

ლექსებს, რომლებსაც ვერასდროს დავწერ,