Category Archives: ლიტერატურა

თამაზ ჭილაძის რომანიდან – “ჩამავალი მზის სხივი”

“ყველაზე დიდი უბედურება ალბათ ისაა,ვიღაცას რომ მიადგები,ან შემთხვევით წააწყდები,ის ვიღაცა ადამიანი გგონია,ფიქრობ,ადამიანურად მომექცევაო,თუნდაც იმას მაინც გკითხავს,რა გიჭირსო,მაგრამ აღმოჩნდება,რომ ის ვიღაცა ადამიანი არ არის,აღარ არის,დაავიწყდა,როდისმე ადამიანი თუ იყო და ამიტომ გირჩევნია ისევ ძაღლებმა დაგგლიჯონ,ვიდრე იმ კაცს შენი გასაჭირი შესჩივლო.უნდა ეცადო,შენი გაჭირვება ბოლომდე დამალო,როგორმე გაუძლო და არ თქვა,არ გაამხილო,მაგრამ თუ იტყვი,დარწმუნებულიც უნდა იყო,რომ გაგიგებენ…”

თამაზ ჭილაძის დიდებული რომანიდან – “ბრეიგელის მთვარე”

“სადღაა საზოგადოება.პირველი,რაც ჩვენ თვალწინ გაქრა თუ მოკვდა,საზოგადოება,საზოგადოებრივი აზრი იყო.ახლა მისი უსახო ნაფლეთები,ნარჩენები დაფარფატებენ ქუჩებსა თუ პარკებში.ასეირნებენ ათასნაირი ხერხით,ცდით,მეთოდით გადაჯიშებულ ცხოველებს,რომლებსაც რახანია დაავიწყდათ,თუ დაავიწყეს,დარაჯები და მონადირეები რომ იყვნენ და ურჩევნიათ ასე ყელზე ჯაჭვებშებმულებმა გაატარონ ცხოვრება,ანუ პატრონებს უფრო დაემსგავსონ,ვიდრე წინაპრებს”.

ტომას მაინ რიდის რომანიდან – “ოკეანეში დაკარგულები”

“ჯობს ისევ ზვიგენების კერძი გავხდე,ვიდრე ადამიანმა შემჭამოს”.

ჰოვარდ ფილიპს ლავკრაფტის ნოველიდან – “სიზმრის კედელს მიღმა”

“ხშირად ვფიქრობ,ადამიანთა მოდგმის უდიდესი ნაწილი რატომ მსჯელობს დაუღალავად სიზმრების კოლოსარულ მნიშვნელობაზე და იმ იდუმალ სამყაროზე,რომელსაც ის მიეკუთვნება.

ამონარიდები ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან…

“საინტერესო დროში ვცხოვრობთ,უყვართ კოხტაპრუწად შეფუთვა თაიგულების… თუმცა,რატომ მარტო ყვავილების,ახლა ყველაფერს “ფუთავენ”,გრძნობებს,ნივთებს,ადამიანებს,ნაგავს… მთავარია,ლამაზად იყოს შეხვეული,თორემ შიგნით რა მნიშვნელობა აქვს,რა არის…” - ვანო ჩხიკვაძე (ბუტკა)

ამონარიდები კამილო ხოსე სელას მოთხრობებიდან…

“იმაზე უარესი არაფერია,როდესაც ადამიანი თანდათანობით რწმუნდება თავის უმაქნისობაში.თუ უცებ დარწმუნდა,ნუ გეშინიათ,მაშინვე დაავიწყდება.მაგრამ თუ ამას მიხვდა ნელ-ნელა,თანდათანობით,მაშინ საქმე ცუდადაა.მაშინ ისე ჩაუჯდება ტვინში,ვეღარავინ აღმოფხვრის და იგი ჩამოხმება,გაფითრდება,დასჩემდება უძილობა,დამნაშავეთა სენი,მაშინ მისი საქმე წასულია”. – (საიდუმლო მკვლელობა ბლანშარის ქუჩაზე)

ამონარიდი კამილო ხოსე სელას მოთხრობიდან – “ოჰ,ეს თხები!”

” – სენიორებო,ჩვენი ქვეყნის ეკონომიკას მარცხი ემუქრება,ეს ძველისძველი მოვლენაა და დროა,თავი ვანებოთ წუწუნს და გამოსავალი ვეძებოთ.ბევრს არ ვილაპარაკებ და ორი სიტყვით დაგიხატავთ იმ ერთადერთ ღონისძიებას,რაც მთავრობისგან უნდა მოვითხოვოთ: მეგობრებო,ესპანეთში დაუყონებლივ უნდა გავანადგუროთ თხები.

ამონარიდები ბესიკ ხარანაულის წიგნიდან – “ეპიგრაფები დავიწყებულ სიზმრებისათვის”

“ყველაზე ძნელია ადამიანობა.მოდი,გავხდეთ ადამიანი! ყველაზე ძნელია სიყვარული,ვცადოთ სიყვარული!”

ოთარ ჭილაძის რომანიდან – “გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა”

“ოჯახში შემოშვებული უცხო კაცი,ვინც უნდა იყოს იგი,შენს მზეს მაინც არასოდეს დაიფიცავს,რადგან შენს მზეს თავისი გოგრის თესლი ურჩევნია და ვიდრე შენთან მოვიდოდა,თავისი მზე ჰქონდა და ახლა ის მზე,რომელიც სადღაც ისევ არსებობს,სიშორისა და მიუღწევლობის გამო,ასმაგად საყვარელი და სანატრელი გახდომია.

ამონარიდი უილიამ შექსპირის გენიალური ტრაგედიიდან – “შექსპირი”

” – ამ თავს ერთხელ პირში ენა სდებია და სიმღერაც შესძლებია.როგორ ისვრის ეს ბრიყვი მიწაზედ,თითქო პირველ კაცისმკვლელის კაენის თავი იყოსო.ვინ იცის,იქნება ეს თავი პოლიტიკოსის თავი იყო და ეს ვირი როგორ უმართებულოდ ეპყრობა! იქნება თავის დროზედ იგი ღმერთთანაც გაბჭობას არ ერიდებოდა.არა,ჰორაციო?..