Category Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები რობერტ ალბერტ ბლოჰის მოთხრობებიდან…

“ავიღოთ,მაგალითად,კრივი და ჭიდაობა.რა არის ეს – სპორტი თუ ჰობი? ხალხს სურს უყუროს,როგორ ურტყამენ ვიღაცას,მათ სისხლი სწყურიათ.ამის აღიარება კი არ უნდათ”. – (ჰობი)

ეტელ ლილიან ვოინიჩის რომანიდან – “კრაზანა”

” – სახარებაში წმინდა იოანესაგან ნათქვამია: “რამეთუ ისე შეიყვარა უფალმა ქვეყანა,რომ გასწირა ერთადერთი ძე თვისი,რათა არავინ მორწმუნე არ დაიღუპოს და მარადი ცხოვრება მიანიჭოს”.

ამონარიდები უილიამ სომერსეტ მოემის ნაწარმოებებიდან…

“დრო უძვირფასესი განძია – იგი სწრაფად მიჰქრის,უკან არ ბრუნდება და დროის გაფლანგვა ყველაზე დახვეწილი ფორმაა მფლანგველობისა.კლეოპატრამ ღვინოში გახსნა ობოლი მარგალიტი.მაგრამ ის ღვინო ანტონიოსს დაალევინა.სიცოცხლის ხანმოკლე,ძვირფასი საათების უქმად დაკარგვა კი იგივეა,რაც მარგალიტიანი ღვინის მიწაზე დაღვრა.

ამონარიდები ალფონს დოდეს მოთხრობებიდან…

“ამქვეყნად მრავლად მოიპოვება საბრალო ადამიანები,რომელნიც განწირულნი არიან თავიანთი ტვინის ხარჯზე იცხოვრონ”. – (ოქროსტვინიანი კაცის ლეგენდა)

ამონარიდები ამბროზ გვინეტ ბირსის მოთხრობებიდან…

” – სიკვდილი საშინელებაა! – და ეს წარმოთქვა კაცმა,რომელიც ირგვლივ სიკვდილს თესავდა”. – (ფილოსოფოსი პარკერ ადერსონი)

ამონარიდები ედგარ ალან პოს მოთხრობებიდან…

“ვისაც ერთი წამის სიცოცხლე დარჩენია,რაღა აქვს დასამალავი”. – (ბოთლში ნაპოვნი ხელნაწერი)

ალფონს დოდეს დიდებული მოთხრობიდან – “ბალადები პროზად”

“მეფე რაღას იქმს? სად არის მისი უდიდებულესობა?.. მეფე მარტოდმარტო ჩაკეტილა ოთახში.ციხე-კოშკის ბოლოში… ხელმწიფეებს არ უყვართ,რომ ისინი ვინმემ მტირალნი ნახოს…

ჰერვინ მელვილის რომანიდან – “მობი დიკი”

“შენცა და მეც ოდესღაც უკვე შევასრულეთ ჩვენ-ჩვენი როლები ამ სპექტაკლში,რომელიც აქ მრავალი მილიონი წლით ადრე დაიდგა”.

ამონარიდი ნოდარ დუმბაძის “უცხოეთში წასვლის წინ წასაკითხი ნოველებიდან”

” – ერთი ყავა თუ შეიძლება კიდევ,ვიოლა, – შეუკვეთა თათიამ და განაგრძო:

გაბრიელ გარსია მარკესის რომანიდან – “მარტოობის ასი წელიწადი”

“ღმერთო ძლიერო,დაგვიბრუნე ის დრო,ქალაქის დაარსებამდე ღარიბები რომ ვიყავით და არაფერი გაგვაჩნდა,რათა იმ ქვეყნად პასუხი არ გვაგებინონ მფლანგველობისთვის,ქარაფშუტობისთვის”.