Category Archives: ლიტერატურა

ივანე ეფრემოვის რომანიდან – “სამართებლის პირი”

“ქალიშვილზე,რომლის ერთადერთი დამცველი მხოლოდ მისი სილამაზეა,ხელს რომ აღმართავს,ისეთი ჯალათის პოვნა ძნელი როდია”.

ალექსანდრე დიუმას რომანიდან – “დედოფალი მარგო”

“მხოლოდ სიძულვილს შეუძლია ჩაგვადენინოს იმდენივე სისულელე,რამდენიც სიყვარულს”.

ვრინდავანლალ ვარმას რომანიდან – “ლაქშმი ბაი”

“გისურვებთ იმდენ ბედნიერებას,რომ თქვენც გეყოთ და სხვებსაც გულუხვად გასცემდეთ”.

ჰანს ფალადას რომანიდან – “სიკვდილის დროს ყველა მარტოა”

“ვერაფერს გაიგებ კაცი,როგორი ეშმაკიც არ უნდა იყო,შენზე ჭკვიანები მუდამ მოიძებნებიან”.

ვიქტორ ასტაფიევის რომანიდან – “მწუხარე დეტექტივი”

“რა დიადი,რა საოცარი გამოცანაა! მის შესაცნობად “ასეულ წლებს ჩაუვლია,მაგრამ ვერავის ამოუხსნია.დინასტიები,იმპერიები,საზოგადოებანი იავარქმნილან,ნაცარტუტად ქცეულან,როდესაც იქ ოჯახი შერყეულა,ოჯახური კერა დაქცეულა,ქალსა და მამაკაცს ერთმანეთი დაჰკარგვიათ,ცალ-ცალკე ხეტიალი დაუწყიათ და ერთმანეთისკენ მიმავალი ბილიკი ვერ უპოვიათ.

ჯემალ ხოფერიას რომანიდან – “ვტყუივარ შენთან”

” – ღმერთი თუ გიყვარს შენ,ზეზვა?! ქრისტე ღმერთი ჩვენი! ისე,ჩვენში დარჩეს და დიდი უცნაური ვინმე კი იყო ჩემმა მზემ:

მორის დრიუონის შესანიშნავი რომანიდან – “კერპთა დამხობა”

“მოხუცი ადამიანის სამყარო თავდაპირველად პარკითა და ბაღითაა შემოზღუდული,შემდეგ იმ ბაღის რამდენიმე კუნჭულით,მერე კარის ზღურბლით,მერე კი იმ ოთახის კედლებით,რომლის ერთადერთ კიბეზე უკვე ვეღარ ჩამოდის,

როზმარი შუდერის რომანიდან – “ჯადოსნის ვაჟიშვილი”

” – ნუთუ ცხოვრებისა არაფერი გაგეგება? ცხოვრებაში ერთი რამ არსებობს,რაც ადამიანს ყურს აცქვეტინებს, – ესაა ფულის ჩხრიალი”.

ამონარიდები ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან…

“სიკვდილის სხვადასხვა სახეობა არსებობს: ისეთი,როცა სხეული თვალსაჩინო რჩება და ისეთი,როცა ისიც უკვალოდ ქრება მისგან გარიდებულ სულთან ერთად.ეს უკანასკნელი ჩვეულებრივ ადამიანთა თვალთაგან შორს ხდება (ასეთია ღვთის ნება) და მაშინ,რაკი არ ვართ ადამიანის გარდაცვალების თვითმილველნი,ვამბობთ,რომ იგი დაიკარგა ან რომ შორეულ გზას დაადგა – და ასეც არის.

ამონარიდები დიდებული ლიტერატურული ნაწარმოებებიდან…

“გასაკვირი არ არის,ამ ცხოვრებაში ვერავითარ ერთგულებას რომ ვერ ვპოულობთ,რადგან იგი ჩვენ მიერ შებღალული მიცვალებულთა და განსვენებულთა სულებთან გადაბარგდა”. – აპულეუსის გენიალური ქმნილებიდან – (ოქროს ვირი)