Category Archives: ლიტერატურა

ოთარ ჩხეიძის მოთხრობიდან – “მიწა”

“…იყო რაღაც იდუმალი,რაღაც დამაფიქრებელი კუბოსა და სამარის ამ გაჯიქებაში, – კუბოსა,სამარისა თუ ცხედრისა,ამ უსულო სხეულისა,რომელიც არა და არ ჩადიოდა სამარეში, – ალბათ ცხედარშიც გამჯდარიყო,სხეულშიც ჩარჩენილიყო რაღაც ნიშნები დიდი სიჯიუტისა,მთლიანად არ ამოვარდნილიყო,მთლიანად არ გაჰყოლოდა ამომქრალ სულსა; 

თამაზ ჭილაძის პიესიდან – “ბუდე მეცხრე სართულზე”

“ნუთუ მშვიდად რომ იყო,უსათუოდ უნდა მოიტყუო? მოატყუო თუნდაც საკუთარი თავი,მაგრამ ის რომ არ ტყუვდება?.. ის ხომ მართლა ისეთი ბავშვი არ არის,როგორც შენ დახატე.

ნოდარ დუმბაძის რომანიდან – “თეთრი ბაირაღები”

“წერილების უმრავლესობა ანონიმურია,ხალხი ერთმანეთს აბეზღებს.ვინ სად,როდის და რამდენ ქრთამს იღებს,ვის რომელი ხის ძირში აქვს ფული დამარხული,რომელ კედელშია ჩაშენებული ოქროებითა და ძვირფასი თვლებით სავსე ქოთნები,

გივი მაღულარია – “ქეთევან დედოფლის შეგებება ჯალათებთან”

“უეცრად მდუმარება მეხნაკრავ ხესავით გაიპო,აფეთქდა.დაყრუებულ დერეფანში ფეხის ხმა გაისმა.მოაბიჯებდა ძალადობა,სულის ამომხდელი ტკივილი,მოაბიჯებდა ძალადობა,სულის ამომხდელი ტკივილი,მოაბიჯებდა ისე უკმეხად,რომ განთიადი უკან იხევდა,ფითრდებოდა.

გივი მაღულარიას შემოქმედებიდან – “მეამბოხენი”

” – შეიძლება,ზოგიერთს ისიც კი მოეჩვენოს,რომ ჩვენივე თავის მტერი ვართ,არ ვცდილობთ შევკავშირდეთ,გავერთიანდეთ,დანგრეული აღვადგინოთ,კანონიერება დავნერგოთ,ერთი სიტყვით,ქვეყანას და საკუთარ თავს მოვუაროთ,მაგრამ,იქნებ,ჩვენ სხვებზე უკეთ ვიცით,რომ როგორც არ უნდა შევკავშირდეთ და გავერთიანდეთ,ირგვლივ შემოსეულ მტრებს მაინც ვერ მოვერევით. (ავტორი გენია.ჯი)

უილიამ შექსპირის პიესიდან – “ჰამლეტი

” – მონასტერში წადი,მონასტერში.რად გინდა ქვეყანაზედ ცოდვიანები გაამრავლო? აი,თუნდ მეც,არა მგონია უპატიოსნო კაცი ვიყო,მაგრამ იმდენი ნაკლოვანებები მაქვს,რომ ვამჯობინებდი დედიჩემის მუცლიდან არა ვშობილიყავ.

ედნა სენტ ვინსენტ მილეი

ედნა სენტ-ვინსენტ მილეი - დაიბადა 1892 წლის 22 თებერვალს მენის შტატის ქალაქ როკლენდში (ამერიკის შეერთებული შტატები),მედიკოსისა და მასწავლებლის ოჯახში.იგი წარმოადგენდა იმ დიდ ამერიკელ პოეტ და დრამატურგ ქალს,რომელიც პირველი ქალი გახდა ისტორიაში,რომელსაც მიენიჭა “პულიცერის ლიტერატურული პრემია” პოეზიაში.

არტურ ლაისტის მოგონებებიდან – “ოთარაანთ ქვრივის შესახებ”

დიდი გერმანელი მწერალი,პუბლიცისტი და მთარგმნელი – არტურ ლაისტი (1852-1927 წლები),რომელიც მეგობრობდა იმ პერიოდის ქართველ ინტელექტუალებთან,გამოირჩეოდა ქართული კულტურის კარგი ცოდნით.იგი თავის მემუარებში,უდიდესი ქართველი მამულიშვილის ილია ჭავჭავაძის “უკვდავი” ნაწარმოების - ”ოთარაანთ ქვრივის” შესახებ იგონებდა:

ოთარ ჭილაძის რომანიდან – “მდგმურები”

“და შენი ცხოვრებაც კროსვორდივით იქნება თავიდან ბოლომდე ამოხსნილი და შევსებული.არც ერთი პატარა ხვრელი ეჭვისა და სინანულისათვის…