Category Archives: გენიოსები

ალექსანდერ ჰუმბოლდტი – „ეპიზოდი”

„ახალი მსოფლიო ბევრად უფრო დიდ ვალშია ამ გენილაური მეცნიერის წინაშე, ვიდრე ერთად აღებული ყველა კონკისკადორის წინაშეო”, – ასეთი სახის ჩანაწერი გვხვდება ვენესუელის ეროვნული გმირის – სიმონ ბოლივარის დღიურში „მეცხრამეტე საუკუნის არისტოტელედ” წოდებული დიდი გერმანელი ბუნებისმეტყველის, გეოგრაფისა და მოგზაურის – ბარონი ფრიდრიხ ვილჰელმ ჰენრიხ ალექსანდერ ფონ ჰუმბოლტის (1769-1859 წლები) შესახებ.

დიოგენე სინოპელი – ანტისთენე

ერთ წვიმიან დღეს, კინიკური სკოლის ფუძემდებლის, გენიალური ძველ ბერძენი ფილოსოფოსის – ანტისთენეს (ძვ.წ.აღ-ით 444-360 წლები) ათენში განთავსებული ქოხის კარზე დაძონძილ საწვიმარ ლაბადაში გამოხვეულმა მკვრივი აგებულების მქონე მამაკაცმა ხელჯოხით დააკაკუნა.

დანტე ალიგიერის შესახებ…

ტოსკანის რეგიონის უმშვენიერეს ქალაქ ფლორენციაში დაირწა აკვანი ისეთი გენიოსებისა, როგორებიც იყვნენ – ლეონარდო და ვინჩი, მიქელანჯელო ბუონაროტი, ფრანჩესკო პეტრარკა,

ჯორჯ ბულის შესახებ…

1815 წლის 2 ნოემბერს ინგლისის აღმოსავლეთით განთავსებულ ქალაქ ლინკოლნში, ღარიბი ვაჭრისა და მეწაღის – ჯონ ბულის ოჯახში ქვეყნიერებას მოევლინა გენიალური ინგლისელი მათემატიკოსი და ლოგიკოსი - ჯორჯ ბული.

ალექსანდრე დიუმას შესახებ…

„მე იმდენი თანაშემწე მყავდა, რამდენი მარშალიც ჰყავდა ნაპოლეონსო”, – სრული სერიოზულობით ამბობდა სიბერის ჟამს მსოფლიო ლიტერატურის ბუმბერაზი ფრანგი კლასიკოსი – ალექსანდრე დიუმა (1802-1870 წლები).

იმჰოტეპი

„კაცობრიობის ცივილიზაციის ისტორიაში პირველი გენიოსი”. – ასე უწოდა ადამიანმა ერთ-ერთ უდიდეს ძველ ეგვიპტელ ხუროთმოძღვარს, სახელმწიფო მოხელეს, ქურუმს, ექიმს, პოეტსა და ფარაონ ჯოსერის უმაღლეს ვეზირს – იმჰოტეპს (მოღვაწეობდა ჩვ.წ.აღ-მდე XXVIII საუკუნეში).

საინტერესო ფაქტები ანტონიო სტრადივარიუსის ბიოგრაფიიდან…

„ის ხე, რომლისგანაც იგი თავის საუკეთესო ვიოლინოებს ამზადებს, – ნოეს კიდობანის ნამსხვრევებიაო”, – სრული სერიოზულობით აცხადებდნენ ერთნი. „ოქროს ხელების მქონეთაც კი არ ძალუძთ ხის ნაჭერს გამოაცემინონ ანგელოზების გალობის მსგავსი გამაოგნებელი ხმოვანება. როგორც ჩანს, ოსტატმა სული ეშმაკს მიჰყიდაო!” – ეჭვობდნენ ანტონიო სტრადივარიუსზე მეორენი.

ალექსანდრე სავრასოვის შესახებ…

„ – რუსეთს არა ჰყავს თავისი ამსახველი. ჩვენ ჯერ კიდევ გვრცხვენია ჩვენი სამშობლოს გამო, როგორც მე მრცხვენოდა პატარაობიდანვე ჩემი მათხოვარი ბებიის გამო…

დემოსთენეს შესახებ…

„სავარჯიშოდ მან მიწისქვეშა ოთახი მოიწყო და იქ ყოველდღე აუცილებლად ჩადიოდა, სწავლობდა სამსახიობო თამაშს და იმაგრებდა ხმას, ზოგჯერ კი მთელი ორი-სამი თვით განმარტოვდებოდა ხოლმე, თავს ნახევრად გადაიპარსავდა, სირცხვილით გარეთ რომ ვერ გამოსულიყო, რაგინდ ძალიან მონდომებოდა…

პოლ ეჟენ ანრი გოგენი – „ს ი ჩ უ მ ე”

„ჩემი აზრით, ჩემზე ყველაფერი უკვე ითქვა, ყველაფერი, რაც შეიძლებოდა თქმულიყო. ერთადერთი რამ დამანებონ – ს ი ჩ უ მ ე, ს ი ჩუ მ ე და კიდევ ს ი ჩ უ მ ე. დავიწყებაში მინდა მოვკვდე, მშვიდად და წყნარად.