შოთა ნიშნიანიძე – “კაცია და გუნება”

ფრინველებში შაშვი მიყვარს,

შაშვი მებულბულება.

ნიკოლოზ გოგოლი “ქრისტიანების” შესახებ წერდა…

“ქრისტიანი კაცი არ შეიძლება მარტო მასწავლებელი ან მარტო მოწაფე იყოს.ის მუდამ ერთიცაა და მეორეც,ამიტომ მიდის სრულყოფილებისაკენ.ჩემო მეგობარო,თავი მხოლოდ შეგირდად ჩათვალე.

რადიარდ კიპლინგი – “თუ…”

თუ ძალგიძს,დარჩე ძველებურად მშვიდი და მტკიცე

და არ დაიბნე,როცა თავგზა ებნევა ყველას,

ლუდვიგ ფონ მიზესი “სოციალიზმის” შესახებ…

“…სოციალიზმის იდეა ადამიანის სულის ერთ-ერთი ყველაზე ამბიციური ქმნილებაა… ისეთი მიმზიდველი,ისეთი ძვირფასი,რომ მან სწორად მოიპოვა უდიდესი აღფრთოვანება.

იცით თუ არა,რომ

1. XIX საუკუნის დიდ ქართველ მწერალს – ეგნატე ნინოშვილს,როდესაც ეკითხებოდნენ ცოლს რატომ არ ირთავო,ყოველთვის ერთსა და იმავე პასუხს აძლევდა: “მონებს ვერ გავამრავლებო”.

“დამაკვირდი”

1. როცა თავს ესხმი ცხოველს და მას ინტელექტით ბრძოლას უგებ,არ დაიჯერო,რომ ეს შენი ნიჭი და დამსახურებაა – ეს იმ უნარის და ძალის შედეგია,ღმერთმა არსებობისათვის რომ მოგანიჭა.

“ელგუჯა ამაშუკელი”

შოთა ნიშნიანიძე – “ღმერთო,მიმრავლე სათნოების დღე”…

ღმერთო,მიმრავლე სათნოების დღე…

მიმრავლე ეჭვის განახლების დღე,

ნილს ბორი ალბერტ აინშტაინთან მიმართებაში – “ეპიზოდი”

“უეცრად ნილს ბორის აზრმა გააკეთა ნახტომი – მან ალბერტ აინშტაინზე დაიწყო ლაპარაკი… აინშტაინი უკვე აღარ იყო ცოცხალი,მაგრამ ცოცხლობდა ორი გენიოსის უთანხმოება ფიზიკის,სამყაროს აგებულების ფილოსოფიის კარდინალურ საკითხებზე,

სიმონ ჩიქოვანი – ვაჟა ფშაველას შესახებ წერდა…

“პოეტის სულის მხილებანი,მისი ლირიკული აღსარება და ეპიკურ სახეებში აღბეჭდილი ვნებები მუდამ ბუნების სურათებს ეყრდნობა და ბუნების ხატთა მეშვეობით არის გამოთქმული.იგი ხან ლოცულობდა ბუნების ტაძარში,ხან ჩარეული იყო მის ჭიდილში,ხან წუთით განერიდებოდა,მაგრამ იმწამსვე საყვარელი მთების წიაღს განერიდებოდა,მაგრამ იმწასვე საყვარელი მთების წიაღს უბრუნდებოდა.

ანა კალანდაძე – (ო,მადლსა შენსა…)

ო,მადლსა შენსა,

ცაო ქართვლისა,