გიორგი კვიტაიშვილის წერილიდან – “ივანე ჯავახიშვილისადმი”

“ბუნების უსამართლობა იმაში გამოიხატება,რომ თქვენისთანა პიროვნებას მტერი არ უნდა ჰყავდეს… ორგულებმა და მედროვე ხალხმა აასისინეს თავიანთი შხამიანი ენა და ამით სულიერი ტანჯვა მოგაყენეს…

გაბრიელ ქიქოძის “ქადაგებებიდან”

“რა უნდა ვიფიქროთ,რა უნდა ვსთქვათ ზოგიერთთა ქალთა ზედა,რომელთა ნუგეში და ბედნიერება მდგომარეობს მხოლოდ კარგი ტანისამოსის ჩაცმაში,თავის მოკაზმვაში;

აბულჰასან რუდაქის “პოეზიიდან”

ცხოვრებას კარგად შეხედე,

გონს მოდი,იყავ ჭკვიანი,

გ. ჯექსონ ბრაუნის რომანიდან – “ღმერთი იყოს ჩემი მფარველი”

“აი ყველა ბრძოლის და ტანჯვის შედეგი: ბოლოს და ბოლოს,ყველაფერი დავიწყებას მიეცემა.ნუთუ კეთილშობილმა ადამიანმა ვერ უნდა იცხოვროს ამ ქვეყანაში?

ლუის არაგონი – “ეპიზოდი”

ლუის არაგონი (1897-1982 წლები) წარმოადგენდა გამოჩენილ ფრანგ პოეტს,ნოველისტსა და ავტორს ისეთი ცნობილი ნაწარმოებებისა,როგორებიცაა პროზაული სერიები რომანებისა – “რეალური სამყარო”.

ზვიად გამსახურდია – “მთვარის ნიშნობა” (გალაკტიონ ტაბიძისადმი)

არფაზე გაკრული გველი

ჩუმი ნიშნობაა მთვარის.

პოლემონე

პოლემონე - დაიბადა დაახლოებით ძვ.წ.აღ-ით 350 წელს,საკმაოდ შეძლებულ ოჯახში.იგი წარმოადგენდა დიდ ძველბერძენ ფილოსოფოსა და სწავლულს,რომლის უმთავრეს ფილოსოფიურ ხედვებს “პლატონიზმი” წარმოადგენდა.

“გერმანული პროპაგანტისტული ფურცლები საქართველოში”

“ქართველებო! 

ექვთიმე თაყაიშვილი (წმინდა ექვთიმე ღვთისკაცი) – “ეპიზოდი”

“ზოგმა ჩემმა შეგირდებმა მომმართეს წინადადებით იუბილის მოწყობისა,რაზედაც რა თქმა უნდა,უარი განვაცხადე.პირველად იმიტომ,რომ საიუბილეო არაფერი გამიკეთებია,მე მხოლოდ ჩემს ქართულ მოვალეობას ვასრულებდი.

“ლეგენდა ნეკრესის შესახებ”

ქართველი ერი,ისევე როგორც სხვა ერის წარმომადგენლები,ქრისტიანობის დამკვიდრების შემდგომ ტაძრებში შესაწირად ყოველთვის იყენებდნენ ძროხას,ფრინველსა და ცხვარს.