Tag Archives: ამონარიდები კონსტანტინე ლორთქიფანიძის ნაწარმოებებიდან…

ამონარიდები კონსტანტინე ლორთქიფანიძის რომანიდან – „კოლხეთის ცისკარი”

„ღმერთმა თუ ბუნებამ არც სახე მოგვცა ერთნაირი, არც სინდისი, არც მკლავის ძალა, ყველა ერთნაირად რატომ უნდა დავფასდეთ?!”

ამონარიდები კონსტანტინე პაუსტოვსკის მოთხრობებიდან…

„მიყვარს დილის საუბრები, დილაობით ჩვენი აზრები ისეთივე სუფთაა, როგორც ახალდაბანილი ხელები”. – (სრბოლა ჟამისა)

ამონარიდები კონსტანტინე გამსახურდიას რომანიდან – “მთვარის მოტაცება”

“ქართველი ქალი უზომოდ გულჩათხრობილია (მე მას არ ვამტყუნებ,ვიმეორებ: ორ ნაბიჯზე აქედან ჩადრია და ჰარემი).ახლა უფრო მეტს გეტყვით: თქვენ ყველანი ასეთნი ხართ.ახალმოსულ უცხოელს ასე ეგონება: ქართველი ადამიანი ფრიად გულღიააო.

ამონარიდები კონსტანტინე ლორთქიფანიძის ნაწარმოებებიდან…

” – დონკიხოტობა? მაშ გაუმარჯოს დონკიხოტს! ის დამთხვეული ლამანჩელი რაინდი როგორ არ მირჩევნია ჩვენი დროის “რაინდს”,ტროლეიბუსის გაჩერებასთან რომ სდგას და არხეინად შესცქერის ავარა ბიჭებს,ახალგაზრდა ქალს შეურაცხყოფას რომ აყენებენ!”