Tag Archives: ლიტერატურა

ამონარიდები ნაირა გელაშვილის მოთხრობებიდან…

„თუ სიკვდილი ერთხელ მაინც არ განგიცდია, უფლება არა გაქვს ვინმეს სიცოცხლე სიკვდილით დაამთავრო”. – (ჩვენება)

ამონარიდები ლეონჰარდ ფრანკის მოთხრობებიდან…

„ის რაც ხალხის სახეზე აისახება, უეჭველად ახდება”. – (ჯარისკაცის ქვრივი)

ამონარიდები გიორგი ხორგუაშვილის მოთხრობებიდან…

„ოხ, რა დიდი სიკვდილია, შენივე ჯილაგისა რომ წაგიჭერს ყელში სხვათა საამებლად”.

ამონარიდები ივანე ურჯუმელაშვილის რომანიდან – „ფერიცვალობა”

„დიდი უბედურებაა ქალისთვის ოჯახური სიტკბოების განუცდელად სიკვდილი, უქმარშვილო ქალი უკვალოდ გამქრალი ვარსკვლავია”.

ამონარიდები სადეყ ჰედაიათის რომანიდან – „ცეცხლთაყვანისმცემელი”

„ძაღლის დორბლი ზღვას ვერ წაბილწავს!”

ამონარიდები თედორე დოსტოევსკის ნაწარმოებიდან – „მკვდარი სახლის ჩანაწერები”

„შესაძლოა, ვცდები, მაგრამ მე მგონია, სიცილით ადამიანის გამოცნობაც შეიძლება და თუ თქვენ მოგეწონათ სიცილი, თუნდაც ვინმე სრულიად უცნობი ადამიანისა, რომელსაც პირველად შეხვედრიხართ, გაბედულად თქვით, კარგი კაცია-თქო”.

ამონარიდები ლეონჰარდ ფრანკის რომანიდან – „მატილდა”

„მე ყველაზე მძიმე მოვალეობა შევასრულე ამქვეყნად – გავაბედნიერე ადამიანი”.

ამონარიდები ივანე ურჯუმელაშვილის რომანიდან – „ფერიცვალობა”

„რამდენადაც ცოლია ლამაზი, ორი იმდენად ქმარი უნდა იყოს ფრთხილიო”.

ამონარიდები არჩილ სულაკაურის მოთხრობებიდან…

„როგორ შეიძლება მოკლა კაცი, რომელიც შენსავით არ ფიქრობს, შენსავით არ აზროვნებს, რომელსაც სხვანაირად ესმის ცხოვრება? მერმე რაა, რომ იარაღი გაქვს ხელში, ძალა გაქვს და ის შენზე სუსტია…

ამონარიდები კობო აბეს რომანიდან – „გამყინვარების მეოთხე პერიოდი”

„მამათა და შვილთა დავაში მსჯავრმდებლები ყოველთვის შვილები არიან. შემქმნელთ სჯიან ნაშიერნი. დიახ, რა აზრისაც არ უნდა იყვნენ მშობელნი, ეტყობა, ეს სინამდვილის გარდუვალი კანონია”.