Tag Archives: პოეზია

უილიამ შექსპირი – “სონეტი LXXX”

ო,რა ძნელია შენზე ფიქრი და ლექსის წერა,

როცა მესმის,რომ შენი ქება სხვას დაუკვეთეს;

დავით შემოქმედელი – “მამაო,დღეა სააღსარებო”

მამაო,დღეა სააღსარებო,

გზა მოკლდება და მიდის არსაით,

კოტე მაყაშვილი – “თამარ მეფეს,თამარ წმიდას,თამარ მშვენიერს”

ჩემმა ენამ რომ აფრქვიოს

ალმასი და იაგუნდი,

მურმან ლებანიძე – “მახსოვს!”

ეს ერთი სიტყვა უნდა ავიხირო_

მახსოვს!

გრიგოლ აბაშიძე – “შვიდასი წელი.კოხტაგორის შეთქმულებს”

მე ჯერ ქაოსი მერტყა წყვდიადად,

თქვენ რომ გეხვიათ მზეზე ფუტკარი,

უილიამ შექსპირი – “სონეტი LXXXI”

არ ვიცი,ვისთვის დაუგეშავს სიკვდილს მსტოვრები,

შენს და ჩემს შორის განუზრახავს ვისი არჩევა;

მერაბ მეტრეველი – “სასაფლაოზე”

აქ,სადაც უკვე ამქვეყნიურს არაფერს ვუფრთხი,

ჩემთვის თბილ მიწას სასოებით როცა ვემთხვევი,

სვიმონ გუგუნავა – “დედა ენა”

ჩემო აღმზრდელო ენაო,

აჰყვავდი იწყე ფრენაო,

ალიო მირცხულავა – “ვერხვი”

კლდეზე ვდგავარ თეთრი ვერხვი,მხრები ამიტოტებია,

ვინმე ხრამში თუ გადასცდა, – ხელი გამიწოდებია,

ხალხური – “სიკვდილმა ჩამოიარა”

სიკვდილმა ჩამოიარა,

ობოლი დახვდა წინაო,