“გარდაცვალების გასაოცარი მიზეზები”

1. 1993 წლის 9 ივლისს,კომპანია – “ჰოლდენ დეი უილსონ ლო”-ს ერთ-ერთმა თანამშრომელმა და ადვოკატმა,38 წლის – ჰარი ჰოიმ,კანადის ქალაქ ტორონტოში სტუდენტ-იურისტებისათვის იმის სადემონსტრაციოდ,რომ კომპანიის შენობაში ფანჯრები და მინები ადამიანისათვის უსაფრთხო იყო,

შოთა ნიშნიანიძე – “გამოთხოვება” (ეროსი მანჯგალაძეს)

“ცუდი კაცი ვარ

და ნამდვილად ღირსი ვარ კიცხვის

ოთარ ჭილაძის შემოქმედებიდან…

“რაც უფრო ხელგაშლილი და ლმობიერი ხარ ხიზნის მიმართ,მით უფრო სისხლჭარბი და დაუოკებელია მისი ღვარძლი.შენი ხელგაშლილობა თრგუნავს მას და უფრო ზრდის იმ ვალის სიდიდეს და სიმძიმეს,რომლის განაღდებასაც შენ არ ელოდები. 

ოთარ ჩხეიძის მოთხრობიდან – “მიწა”

“…იყო რაღაც იდუმალი,რაღაც დამაფიქრებელი კუბოსა და სამარის ამ გაჯიქებაში, – კუბოსა,სამარისა თუ ცხედრისა,ამ უსულო სხეულისა,რომელიც არა და არ ჩადიოდა სამარეში, – ალბათ ცხედარშიც გამჯდარიყო,სხეულშიც ჩარჩენილიყო რაღაც ნიშნები დიდი სიჯიუტისა,მთლიანად არ ამოვარდნილიყო,მთლიანად არ გაჰყოლოდა ამომქრალ სულსა; 

მურმან ლებანიძე – “მახსოვს!”

ეს ერთი სიტყვა უნდა ავიხირო_

მახსოვს!

თამაზ ჭილაძის პიესიდან – “ბუდე მეცხრე სართულზე”

“ნუთუ მშვიდად რომ იყო,უსათუოდ უნდა მოიტყუო? მოატყუო თუნდაც საკუთარი თავი,მაგრამ ის რომ არ ტყუვდება?.. ის ხომ მართლა ისეთი ბავშვი არ არის,როგორც შენ დახატე.

ნოდარ დუმბაძის რომანიდან – “თეთრი ბაირაღები”

“წერილების უმრავლესობა ანონიმურია,ხალხი ერთმანეთს აბეზღებს.ვინ სად,როდის და რამდენ ქრთამს იღებს,ვის რომელი ხის ძირში აქვს ფული დამარხული,რომელ კედელშია ჩაშენებული ოქროებითა და ძვირფასი თვლებით სავსე ქოთნები,

გრიგოლ აბაშიძე – “შვიდასი წელი.კოხტაგორის შეთქმულებს”

მე ჯერ ქაოსი მერტყა წყვდიადად,

თქვენ რომ გეხვიათ მზეზე ფუტკარი,

გივი მაღულარია – “ქეთევან დედოფლის შეგებება ჯალათებთან”

“უეცრად მდუმარება მეხნაკრავ ხესავით გაიპო,აფეთქდა.დაყრუებულ დერეფანში ფეხის ხმა გაისმა.მოაბიჯებდა ძალადობა,სულის ამომხდელი ტკივილი,მოაბიჯებდა ძალადობა,სულის ამომხდელი ტკივილი,მოაბიჯებდა ისე უკმეხად,რომ განთიადი უკან იხევდა,ფითრდებოდა.

“ფრაზეოლოგია კინოფილმებიდან”

1. – თქვენ შეშლილი ბრძანდებით?