„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„წარბს კი არადა, კაცის ენას აღარ დაეჯერება დღეს”.

ამონარიდები თეიმურაზ ლანჩავას მოთხრობებიდან…

„ – ციგანს და მამაძაღლს ენდო და შეიყვარო კი არა, დაწყობილ-დალაგებული ოჯახიშვილებს უჭირავთ თვალი საეშმაკოდ”.

ერნესტ ჰემინგუეი – „ეპიზოდი”

ჰანს კრისტიან ანდერსენი, ლუის კეროლი, აგათა კრისტი, ვლადიმერ მაიაკოვსკი – ეს ის საყოველთაოდ ცნობილი ლიტერატორებია,

ამონარიდები გიორგი სიჭინავას რომანიდან – „გვირილების მინდორი”

„გული ქვა ხომ არ არის, გული იმიტომ გაქვს, რომ გეტკინოს. ეს არის კაცის წილხვედრი ამ ცისქვეშეთში”.

ნიკოლოზ გოგოლი – „ეპიზოდი”

უკრაინული წარმომავლობის მქონე სახელოვანი რუსი ლიტერატორის - ნიკოლოზ გოგოლის (1809-1852 წლები) უცნაური ხასიათი და უჩვეულო თვისებები იმთავითვე განსჯის საგნად იყო ქცეული საზოგადოებაში.

ამონარიდები აკაკი მუხურაძის რომანიდან – „გამჭირვალე ნიღბები”

„ზოგის სიტყვა სიტყვა არ არის, უბრალოდ ხმაა! ხმას კიდევ ერთნაირად გამოსცემენ წინა და უკანა პირიდან”.

ამონარიდები გურამ გეგეშიძის რომანიდან – „ცოდვილი”

„ – ახ, რა კაცი მოკლეს, – ამბობდა ანტონი, – ახ, რა კარგი ადამიანი მოკლეს…

ვაჟა-ფშაველა წერდა…

„მე სინდისით ვიყო დასვენებული, ამაზე მეტი ქება და სახელი არ მინდა. სახელი როგორ გააბედნიერებს კაცს, თუ სინდისი აწუხებს. როდესაც სინდისიანია კაცი, დასვენებული, ბედნიერიც მაშინ არის მხოლოდ”.

ამონარიდები ვაჟა-ფშაველას მოთხრობებიდან…

„სწორედ შესაფერი აქია უთქვამთ ქართველებს ლობიოზე. ლობიოს იმდენივე ამაგი უდგა ჩვენზე, რამდენიც ბატებს რომზეო”. – (ჩვენი სოფელი)

ამონარიდები გიორგი სიჭინავას რომანიდან – „გვირილების მინდორი”

„რაც უფრო პირისპირ დგები ქვეყნიერებასთან, მით უფრო შეგაძრწუნებს საკუთარი უმწეობა. საკუთარი უმწეობით შეშფოთებული კაცი კი ცოდვის ბუდეა…”