ამონარიდები თეიმურაზ ლანჩავას მოთხრობიდან – „სცვიოდა ხეს ფოთლები…”

„ღმერთმა ნუ ქნას მუდამ დღე რომ ერთმა კაცმა იმეფოს”.

როი სოხუმელი – „საუკუნე ხარ…”

საუკუნე ხარ…

მე შენში ვარ ათასწლეული,

ამონარიდები რობერტ პენ უორენის რომანიდან – „მეფის მთელი მხედრიონი”

„ღმერთი იმას სწყალობს, ვისაც მხრებზე თავი აბია”.

ამონარიდები ოთარ ჭილაძის რომანიდან – „რკინის თეატრი”

„კაცს, როგორი სუსტიც  არ უნდა იყოს იგი, რაკი თავად ბუნებისგანაა იძულებული,

ამონარიდები გრიგოლ ჩიქოვანის რომანიდან – „თებერვალი დადგაო”

„ – უთითია თოდუამ მითხრა, ბაბამ თქვაო, ბედნიერებას ადამიანი მხოლოდ ცაში ეწევაო”.

გიორგი ლეონიძე წერდა…

„მთაწმინდა – ქართველ ღმერთთა სამყოფელი!”

ამონარიდები შტეფან ცვაიგის რომანიდან – „მოუთმენლობა გულისა”

„ბევრ ქონებას ბევრი საზრუნავიც მოაქვს.

ამონარიდები ლადო მრელაშვილის რომანიდან – „ყაბახი”

„ – აქამდე მეგონა, რომ ხალხი ცხვარი იყო. ახლა იმასაც ვხედავ, რა დაუნახავი ყოფილა…”

ამონარიდები გივი კარბელაშვილის მოთხრობებიდან…

„ – ამხანაგობა და მეგობრობა სულაც არ ნიშნავს გვერდით ყოფნას. მე შეიძლება წლების განმავლობაში ყოველდღიურად ათ-ათი საათი ვხვდებოდე ჩემს თანამოაზრე ადამიანს და

გიორგი ლეონიძე – „ჩემს იუბილეზე”

ყველა ძმობილი,

ყველა დობილი