ვახტანგ ჭელიძე – “თარგმანის” შესახებ…

თუ თქვენ ქართულად თარგმნით ამა თუ იმ თხზულებას,უნდა გააქართულოთ კიდეც იგი.თარგმნილი თხზულება უკვე იმ ენის საკუთრებაცაა,რა ენაზეც თარგმნით ამ შემთხვევაში ქართულისა.იგი ლიტერატურის საგანძურში შედის,ამდიდრებს ამ ლიტერატურას – თუკი,რა თქმა უნდა,თავად წარმოადგენს რაიმე სიმდიდრეს;

თედორე დოსტოევსკის რომანიდან – “ეშმაკნი”

“არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე,ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა,საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.

მიტროპოლიტის – ანტონის “შეგონება”

“ჩვენი საზოგადოებრივი ცხოვრება გვასწავლის,რომ თუკი მივეცემით ჩვენს სურვილებს,ჩვენს გატაცებას,შეიძლება,ვიქცეთ არა ადამიანად,არამედ – სიმახინჯედ: ულმობლად,ლოთად,ნარკომანად,მატყუარად,მხდალად და სხვა ამის მსგავსად.

გრიგოლ კიკნაძე “ვაჟა-ფშაველას” შესახებ წერდა…

“ბევრი მწერალი რომ მოვლენათა დიდი სფეროების გასულიერებას გვაწვდის,ამის ჩვენება ძნელი ამოცანა არ არის.ლიტერატურული ცხოვრების განვითარებაზე ერთი თვალის გადავლებაც კი დაგვანახებს,რომ ბევრი მწერლის თხზულებებში “გასულიერება” ხანდახან არანაკლები ძალითაა მოწოდებული,ვიდრე ჩვენ მას ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებაში ვხვდებით.

გიორგი შატბერაშვილი – “სიყვარული”

მოვა როგორც იანვარში

თოვლის ფიფქის ცვენა,

ჯოვანი ბოკაჩოს ნააზრევი…

“სიმდიდრე და სიბრძნე მხრებზე წამოსხმული ბეწვეულის სიმძიმეში კი არაა,არამედ იმაში,რაც ადამიანებს ხალას გულებში აქვთ; ყველამ გაიგოს,რაოდენ დიდი სისულელეა ფიქრი,თითქოს ბუნება ისე მტრულადაა ჩვენდამი განწყობილი და ღმერთი ისე უმოწყალოა,

არისტოტელეს წერილი – ალექსანდრე მაკედონელს…

“არ ვიცი,რა ძალა მეწევა შენკენ.რაზედაც არ უნდა ვიფიქრო,ყველაფერი მეჩვენება დიდი და საოცარი.ვერას ვხედავ (შენს მოქმედებაში) დასავიწყებელს… 

ჰიპოკრატე “ჯანმრთელობის” შესახებ წერდა…

“ადამიანი რომ მთლიანი ბუნებისა ყოფილიყო,არასოდეს ავად არ გახდებოდა,რადგან მთლიანი ბუნებისას არც ექნებოდა მიზეზი სნეულებისა, და თუ ავად გახდებოდა,მხოლოდ ერთი წამალი იკმარებდა. 

ევრიპიდეს ნააზრევი…

“აღზრდა – რთული საქმეა, და მისი პირობების გაუმჯობესებაზე ზრუნვა ყოველი ადამიანის წმინდა მოვალეობაა,რადგან არ არსებობს უფრო მნიშვნელოვანი საქმე,ვიდრე თავისი თავისა და თავის ახლობელთა განათლებაა”. (ავტორი გენია.ჯი)

ოსკარ უაილდი “დესპოტიზმის” შესახებ წერდა…

“არსებობს სამი სახე დესპოტიზმისა.უპირველესად – არიან დესპოტები,სხეულზე რომ ხმარობენ ძალადობას.მეორე – დესპოტები,სულზედ რომ ბატონობენ, და ბოლოს – დესპოტები,ერთნაირ ძალადობას რომ ხმარობენ სულზე და სხეულზედ.