“ქართველი ხალხის წარმოშობის საკითხი”

ქართველი ხალხი,ისევე როგორც მსოფლიოს სხვა ხალხი,ხანგრძლივი და რთული ისტორიული პროცესის შედეგად ჩამოყალიბდა.ამ პროცესისადმი თვალის გადევნება შეიძლება ტომებისა და ტომთა კავშირების წარმოქმნის დროიდან.

ალექსანდრე ბლოკი – “იესოს ტაძარში გალობდა ქალწული”

იესოს ტაძარში გალობდა ქალწული,

ყველასთვის,ვინც ქვეყნად ზღვაშია გასული,

ვახუშტი ბატონიშვილი/ბაგრატიონი “მატიანეს” შესახებ”…

“მატიანე განარჩევს კეთილსა და ბოროტსა,მატიანე აღამაღლებს კეთილის ქმნულებასა და ჰგმობს უკეთურთ ქმნილებასა,მატიანე მეტყველებს ჭეშმარიტსა და არა სცბის და მოწმობს სხვათა და სხვათა,

ფუძიკარა კიესკე – “ო,ეს ცხოვრება!”

ო,ეს ცხოვრება! – წარმავალი,ფუჭი და ხრწნადი!

ეს ფაციფუცი! ეს სიზმარი და არა ცხადი!

აიეტის სიტყვით გამოსვლა “ეგრისის სახალხო კრებაზე”…

“ეგრისის სახალხო კრებაზე” (555 წელი),VI საუკუნის ერთ-ერთმა უდიდესმა ორატორმა,წარჩინებულმა კოლხმა და პოლიტიკურმა მოღვაწემ -აიეტმა,წარმოსთქვა ისტორიული სიტყვა,რომელიც სრულად შემოგვინახა დიდმა ბიზანტიელმა ისტორიკოსმა – აგათია სქოლასტიკოსმა.აიეტის სიტყვით გამოსვლა კი შემდგომი სახითაა დღემდე წარმოდგენილი:

შოთა ნიშნიანიძე – “კაცია და გუნება”

ფრინველებში შაშვი მიყვარს,

შაშვი მებულბულება.

ნიკოლოზ გოგოლი “ქრისტიანების” შესახებ წერდა…

“ქრისტიანი კაცი არ შეიძლება მარტო მასწავლებელი ან მარტო მოწაფე იყოს.ის მუდამ ერთიცაა და მეორეც,ამიტომ მიდის სრულყოფილებისაკენ.ჩემო მეგობარო,თავი მხოლოდ შეგირდად ჩათვალე.

რადიარდ კიპლინგი – “თუ…”

თუ ძალგიძს,დარჩე ძველებურად მშვიდი და მტკიცე

და არ დაიბნე,როცა თავგზა ებნევა ყველას,

ლუდვიგ ფონ მიზესი “სოციალიზმის” შესახებ…

“…სოციალიზმის იდეა ადამიანის სულის ერთ-ერთი ყველაზე ამბიციური ქმნილებაა… ისეთი მიმზიდველი,ისეთი ძვირფასი,რომ მან სწორად მოიპოვა უდიდესი აღფრთოვანება.

იცით თუ არა,რომ

1. XIX საუკუნის დიდ ქართველ მწერალს – ეგნატე ნინოშვილს,როდესაც ეკითხებოდნენ ცოლს რატომ არ ირთავო,ყოველთვის ერთსა და იმავე პასუხს აძლევდა: “მონებს ვერ გავამრავლებო”.