ფრიდრიხ II პრუსიელი – „ეპიზოდი”

„თითოეულმა თავს უშველოსო”. – წარმოთქვა ერთხელ „დიდად” წოდებულმა პრუსიის სახელგანთქმულმა მეფემ – ფრიდრიხ II პრუსიელმა (1712-1786 წლები). ამ სიტყვების ავტორი მონარქი ძალიან უცნაური პიროვნება იყო.

შოთა ნიშნიანიძე – „სტუმარს არა თუ პატივი ვეცით”

სტუმარს არა თუ პატივი ვეცით -

აქ ყველა მასპინძელივით ცხოვრობს.

Genia.Ge-ს ფილოსოფიიდან…

„ქრისტე თავისუფალი იყო, ბუდაც, და ორივემ თავს იდო ქვეყნიერების ცოდვები, ორივემ ნებაყოფლობით გაყო თავი ამქვეყნიური ცხოვრების უღელში.

„არწივის მზერა”

ხატოვან თქმად ქცეული – „არწივის მზერა” უმეტესწილად მიჩნეულია, როგორც ადამიანის მზერაზე უფრო მახვილი მზერა. თუმცა უამრავმა ჩატარებულმა ცდამ აბსოლუტურად განსხვავებული შედეგები გამოავლინა.

„დამაკვირდი”

1. „მოვა ისეთი წამიც, ძალა რომ სავსებით გამოგელევა და ღმერთს შესთხოვ: „ღმერთო! ძალა აღარ მყოფნის! ნება მომეცი, მუხლი ჩავხარო!” მაგრამ ის ამის ნებას არ მოგცემს. მას უნდა, რომ ჩვენ, ცოცხლები ამ მიწაზე სულ ფეხზე ვიდგეთ, გაბმით, ერთთავად, სულმოუთქმელად”… – ლუიჯი პირანდელო

„პრაღის ყასბად” წოდებული – რაინჰარდ ჰაიდრიხის შესახებ…

მას შემდეგ, რაც ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების საბაბით ბოჰემიისა და მორავიის რაიხსპროტექტორის (მმართველის) პოსტი დატოვა (ფაქტიურად, იძულებით დაატოვებინეს) გერმანელმა დიპლომატმა – ბარონმა კონსტანტინე ფონ ნეირატმა,

Genia.Ge-ს დღის ციტატა…

„მირჩევნია, მეტისმეტად მიმნდობი ვიყო და მოვტყუვდე, ვიდრე საერთოდ არავისი არ მჯეროდეს. ვინაიდან პირველ შემთხვევაში მხოლოდ და მხოლოდ იმ მომენტში დავიტანჯები, როცა ვინმე მომატყუებს, მეორეში კი – გამუდმებით უნდა ვიტანჯო”.

იცით თუ არა, რომ?!

1. სევილიური ადათის მიხედვით, სევილიელები ხეზე რამდენიმე (ერთ ან ორ) ხილის ნაყოფს ტოვებდნენ, რათა ხეს სიმარტოვე არ ეგრძნო და არ მოეწყინა.

მაორების შესახებ…

წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში განთავსებული ახალი ზელანდიის კუნძულოვანი ქვეყნის მკვიდრ მოსახლეებში – მაორებში, ქალსა და მამაკაცს შორის განსხვავება არ იყო ისეთი მკვეთრი სახით წარმოჩენილი, როგორც, ვთქვათ, – ევროპელებში.

მეიერ ისააკ დე ჰაანი – „ეპიზოდი”

მიუხედავად ავადმყოფური სახის ხეიბრობისა, ებრაული წარმომავლობის მქონე სახელგანთქმულ იმპრესიონისტ ნიდერლანდელ მხატვარს - მეიერ ისააკ დე ჰაანს (1852-1895 წლები), მაინც, რაც ჯანსაღი და ძლიერი იყო, ის იზიდავდა განსაკუთრებით.