ლუი ნიკოლა დავუს მოკლე დახასიათება…

ნაპოლეონ ბონაპარტის არმიის ერთ-ერთი საუკეთესო მარშლის – ლუი ნიკოლა დავუს (1770-1823 წლები) შესახებ სახელოვანი ფრანგი მწერალი – სტენდალი ამბობდა – „დიადი ადამიანი, რომელიც ჯერ კიდევ არ არის ღირსეულად დაფასებულიო”.

ჯაკომო ლეოპარდის ფილოსოფიიდან…

„საღამო შეიძლება შევადაროთ სიბერეს, დილა კი, პირიქით, საჭაბუკესა ჰგავს, რადგანაც თვითმრწმენია და ნდობით აღვსილი, საღამო კი – სიმხნევისაგან განძარცვული, გულმკვნესარე და ჭმუნვით მოცული. მაგრამ სიჭაბუკე, რომელსაც ყოველ სისხამ დილით იბრუნებენ მოკვდავნი,

ამონარიდები დესპინე გელოვანის (ბანოვანის) რომანიდან – „შორეული ლანდები”

„ასეა, ცხოვრებას რომ არავინ დაგანებებს, მგლად უნდა იქცე”.

Genia.Ge-ს დღის ციტატა…

„ქრისტეს მოძღვრება თმენა-სულგრძელობას გვავალებს და ჩვენც უნდა ვითმინოთ იობის საშინელი თმენით. ასეთია ცხოვრების საერთო დაუნდობლობა და რა უნდა ვქნათ! ღვთისაგან მონიჭებული სიავ-სიკეთე ორივ სულგრძელობით უნდა ავიტანოთ. ეს ჩვენი მოვალეობაა”.

ასე ჩაეყარა საფუძველი დიაგნოსტიკას პულსის გასინჯვის გზით…

„ალ-შეიხ-ალ-რაისი” – (ლიდერი ბრძენთა შორის), „შარაფ-ულ-მულქი” – (ქვეყნის სიამაყე), „ჰაკამი ბუზურგი” – (დიდი მკურნალი) – ასეთი საპატიო ტიტულებით აღჭურვეს სიცოცხლეშივე შუა საუკუნეებში მოღვაწე გენიალური სპარსი ექიმი, ფილოსოფოსი და სწავლული - აბუ ალი იბნ სინა (980-1037 წლები), იგივე – ავიცენა მადლიერმა თანამემამულეებმა.

ატილას შესახებ…

„ჩემი ცხენის ნატერფალზე ბალახიც კი არ უნდა ამოვიდესო”, – უთქვამს თავის დროზე „ღვთის რისხვად” წოდებულ ჰუნების უკიდურესი სისასტიკით განთქმულ ბელადს - ატილას (406-453 წლები).

ჯაკომო ლეოპარდი წერდა…

„როგორც კი სკოლა დავამთავრე და ცხოვრებაში ფეხი შევდგი, ჩემს თავს სიტყვა მივეცი, არ მექო არავინ და არაფერი, რასაც მართლა ქების ღირსად არ მივიჩნევდი.

ენდრიუ კარნეგი – „ეპიზოდი”

ერთ-ერთმა უდიდესმა ამერიკელმა მეწარმემ, მულტიმილიონერმა და ფილანთროპმა - ენდრიუ კარნეგიმ (1835-1919 წლები) თავისი უზარმაზარი ქონების ოთხმოცდაათი პროცენტი ისეთი სახის საქველმოქმედო ღონისძიებებს მოახმარა, რომლებიც სრულად ესადაგებოდა მისივე იდეალებს.

მუსიკალური ნოტები – „ეპიზოდი”

როგორც ცნობილია, თანამედროვე მუსიკალური ბგერის გრაფიკული პირობითი ნიშნების – „ნოტების სისტემას” საფუძველი შუა საუკუნეების იტალიელმა მუსიკის თეორიტიკოსმა და პედაგოგმა, ბენედიქტელმა ბერმა – გვიდო დ’არეცომ (990-1050 წლები) ჩაუყარა.

მარი ანტუანეტი – ლუი XVI დე ბურბონი

რამდენიმე ასეული წლის წინათ – გვარის გაგრძელება ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს საზრუნავს წარმოადგენდა სამეფო ოჯახისათვის, რადგან მასზე დიდწილად იყო დამოკიდებული არა მხოლოდ სამეფო ოჯახის, არამედ მთელი ერის შემდგომი ბედი და მომავალი.