ჟან ნიკოლა არტურ რემბოს შესახებ…

გენიალურ ფრანგ სიმბოლისტ-პოეტს – ჟან ნიკოლა არტურ რემბოს (1854-1891 წლები),რომელსაც პოეტისათვის დამახასიათებელი უნიკალური ნიჭი ჯერ კიდევ ბავშვობაში აღმოაჩნდა – „ბავშვი შექსპირი” უწოდეს.საინტერესოა ის გარემოება,რომ ლათინური ენის შესანიშნავი მცოდნე სკოლაში სწავლის პერიოდშიც კი მათემატიკური ამოცანების პასუხებს ლათინურ ენაზე დაწერილი ლექსებით წერდა.

რამდენიმე ფაქტი ფარშავანგების შესახებ…

უძველესი წყაროების ცნობით,ქათმისებრთა რიგის (მამლის უახლოესი ნათესავი) ულამაზესი ფრინველი - ფარშავანგი პირველად ინდოეთში მოაშინაურეს და დღეისათვის იგი აღნიშნული ქვეყნის ოფიციალურ სიმბოლოსაც წარმოადგენს (გარდა ინდოეთისა,ფარშავანგი ირანის სიმბოლოცაა).

საინტერესო დეტალები რაფაელ სანტის ბიოგრაფიიდან…

უმბრიული სამხატვრო სკოლის დიდებულ წარმომადგენელსა და მაღალი რენესანსის ეპოქის ნატიფ ხელოვანს - რაფაელ სანტს (1483-1520 წლები) დედა – მარჯი ჩარლა ჯერ კიდევ 8 წლის ასაკში ყოფნის პერიოდში გარდაეცვალა.

Genia.Ge-ს დღის ციტატა…

„საგანგებო და თან საზარელი ბრძმედია გაჭირვება,რომლიდანაც სუსტი თავლაფდასხმული გამოდის, და მძლავრი – განდიდებული.ბრძმედია აღგზნებული,რომელშიაც ბედისწერა ჩააგდებს ხოლმე ადამიანს,რომ ან უკეთურად გარდაქმნას,ან ღმერთის დარად”.

სერგეი რახმანინოვი – „ეპიზოდი”

ერთ დღეს,თედორე შალიაპინთან ერთად გენიალურ რუს მწერალს – ლევ ტოლსტოის სახლში ჯერ კიდევ სრულიად ახალგაზრდა პიანისტი და კომპოზიტორი – სერგეი რახმანინოვი (1873-1943 წლები) ეწვია.

ფრიდრიხ ნიცშეს შესახებ…

„რატომა ვარ აგრე ჭკვიანი?” – უკვირდა თვითმყოფადი ფილოსოფიური სწავლების ათეისტ ფუძემდებელ გერმანელ მოაზროვნეს - ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიცშეს (1844-1900 წლები),რომელმაც იქვე განაგრძო: „ქრისტეს რომ ჩემდენი ეცხოვრა,ჩემსავით ჭკვიანი იქნებოდაო”.

ადრეული ეპოქების ფრანგული სამგლოვიარო ეტიკეტის შესახებ…

როგორც მეფე ართურის ლეგენდების ციკლიდან ვგებულობთ,რაინდების დომინირების ეპოქაში ამ კეთილშობლ მეომართა საზოგადოების წევრებს გლოვის ერთობ უცნაური ტრადიცია გააჩნდათ.

„ცხოვრებისეული ფრაზეოლოგია”

„ყველაზე გულახდილ აღსარებებს ის კარისკაცები წერდნენ სიბერის ჟამს,რომელთაც მთელი ცხოვრება ფარისევლობაში გალიეს”.

ერთი ქართული „ფსიქოლოგიური” პასაჟი

„ერთხელ ქართველმა კაცმა ქართველ კაცს შეუთვალა: ჩემთან გადმოდიო.დაპატიჟებული კაცი დაფიქრდება: აბა,რისთვის უნდა გადავიდეს.გადასვლა რო სდომოდა,ხომ თვითონ გადავიდოდა და ახლა უკან გადმოსული იქნებოდა.

ორი ქართველი გენიოსი – „ეპიზოდი”

იმხანად,როდესაც ქართულ ხელოვნებას განმკითხავი და პატრონი არ ჰყავდა,უცხოეთიდან არდადეგებზე ჩამოსულ გენიალურ ქართველ კლასიკოსს – კონსტანტინე გამსახურდიას (1893-1975 წლები) ღარიბულ სტუდენტურ ოთახს ხშირად სტუმრობდა მისი თანატოლი მეგობარი,ასევე გენიალური ქართველი,თუმცა-კი ფერმწერი – ლადო გუდიაშვილი (1896-1980 წლები).